Neyse ki.

Ben, bendeki affedilebilecek her şeyi sildim. Güzel günleri biriktirdim senden geriye.

Yine aşk acısı çekiyorum. Bu sefer o suratıma bakmayan adam için değil, büyük ihtimalle bitti dediğimden beri yorganın altında ağlayan biri için.
Daha 2 saat olmadı. Ama ben ağlamamak için uğraşırken gidip annemin göğsüne yatıp “aa kalbin atıyo” dedim bile. Sana hep yaptığım gibi. Annemin senin gibi cevap vermesi nedir peki? “hadi canım gerçekten mi?”
Sonra az önce KFC yle ilgili bir şey gördüm internette. Sonra bi an sana verdiğim o indirim fişini senin son 2 saat içinde eline alıp aklından geçebilecekleri düşündüm şöyle bi.
Aylar sonra da yine döndüm buraya.
Şunları yazacak başka hiçbi yerim olmadığı için.

grigibi:

Sevgilim, sana söyleyecek onca söz yerine gülüşünü koydum gözümün önüne. Geçmişimi aydınlatan, yüzümü tamamlayan gülüşünü..
Beni büyüten, ısıtan, koruyan gülüşünü..
Gözlerini sonra..
Rengarenk ışıklarıyla gözlerini..
Yol gösteren, soru soran, ne zaman düşecek olsam elimden tutan gözlerini..
Ayağa kaldıran, cesaret veren gözlerini..
Ömrüm seni seyrederek geçsin istedim. Gözlerine bakarak yaşlanmak, gülüşünle neşelenmek istedim.
Bir ömürlüktü aşkımız. Bak da hatırla!
Kalbimi açtım ben sana.
Hep senin yanında, senin sıcaklığınla geçsin ömrüm.
Dilimden hiç düşmeyen iki hece oldun..
Gecelerce uyur uyanık hep seni sayıkladım. Her yerde sesini duydum.
Kokunu alıp gelirdi bir rüzgar, sarhoş olurdum.
Bir dalga kıyıya vurdu mu seni bırakacak diye beklerdim.
Gökyüzüne bakar, yıldıza ismini verirdim.
Dağım, denizim, ağacım, suyum, yağmurumdun sen.
Yaşamak deyince aklıma ne gelirse içinde hep sen vardın. Bu dünyada olmak seninle olmaktı.
Bir gençlik hevesiyle sevmedim ben seni. Bir ömre yetecek kadar heyecanla, tutkuyla, aşkla sevdim. Sen yoksan, ben de yokum.. Biz yoksak, hiçbir şey yok. Hadi gel sevgilim.. Bana gel. Yeniden başlayalım.

‘Böyle ayrı ayrı.. Böyle yarım kalmayalım.’